ADIM KADER BENİM

ADIM KADER BENİM

Bilemem geçmişimi ben,
Soramam da kimselere
Muhtemelen,
İyi bir gelecek için,bir kadın
Bırakmıştır beni
Ya cami avlusuna,
Ya karakol kapısına.
Sorulmaz kimselere
Nerede bulunduğum.
Yine muhtemelen
Bilmiyordur
Babam olacak kişi
Bir çocuğa sahip olduğunu.
Adım kader benim
Kim koymuş ismimi?
Onu da bilemem
Bırakan mı?
Bulanlar mı?
Ben burada yaşarım
Bir çok kaderle bir arada
Bitlenmesin diye
Kısacık kesilir saçlarımız.
Yaşarım,
Beni karnında büyütmemiş
Ama,
Yüreğinde büyütecek bir
Yumuşak yüzün hayaliyle.
Gelirler
Buraya bayanlar,
Çoğu geniş kalçalı,
Hazırlamış çocuğuna,
Yumurtalı salamlı bir kahvaltı
Derslerini kontrol ettikten sonra
Uğurlamış okula
E.............
Konkene gitmekten iyidir
Deyip
Gelmiş buralara
Yapmacık ve sahtekar bazısı
Dokunmaktan korkarlar bize
Sevmeye çalışır çoğu ama,
Varına evlerine
Besbelli akıllarından çıkarırlar bizi.
Yinede gidince onlar
Çöker akşama kimsesizlik
Çöker akşama acı.
İşte o bayanlardan biri
Pek etkilediydi beni,
Elleri vardı,
Yumuşacık, sıcak
Elleri vardı,
Düşlerimdeki kadının elleri gibi.
Okşar yanağımı
Tatardı saçlarımı
Bağlanmıştım ona,
Lakin
Gelmez oldu, bir zaman sonra
Rüyalarımda ki
Yüzü belirsiz kadının
Yerini alıverdi.
İri kahverengi gözleri vardı
İri kahverengi
Neşe dolu
Benim gözlerim gibi.
Mayıs 95 SERAP