BİL KENDİNİ

BUGÜNKÜ SLOGANIMIZ BİL KENDİNİ


Bir rivayete göre; dört tavuk, bir kartal yuvasına gidip bir yumurta çaldılar.Yumurtayı kümese getirdiklerinde, kümeste bulunan diğer tavuklar gördükleri bu yumurtanın çok büyük bir tavuğa ait olduğunu düşündüler.Zaman geçti,yumurtayı getirenler de unuttu,onlar da bu yumurtanın büyük bir tavuğa ait olduğuna inandılar.
...Bir anne bulundu yetim yumurtaya, kuluçka başladı.Kısa bir zaman sonra yumurta kırıldı.İçinden simsiyah kanatlı,ilginç gagalı tuhaf bir tavuk çıktı.Herkes çok mutluydu böylesini ilk defa görmüşlerdi.Anne tavuk dersler vermeye başladı yavrusuna: Bak yavrum yerden bulduğun böceği şöyle ye!.Anne tavuk her gün yeni bir şeyler öğretiyordu yavrusuna.Tehlikelere karşı nasıl davranacağını öğretti annesi:Bak yavrum, eğer kedi buradan
gelirse aksi istikamete doğru kaç,şuradan gelirse buraya kaç...
Büyük tavuk büyüdükçe güzelleşiyordu.Oldukça uzun kanatları vardı.Ara sıra diğerleri onun kanatlarına bakmak için geliyorlardı...
Bir gün anne tavuk yavrusuna havadan gelen tehlikelere karşı kendisini nasıl savunacağını anlatırken büyük tavuğun gözü gökyüzünden süzülürken korkunç bir ihtişamla geçiş yapan
Bir başka canlıya ilişti.
- Anne bu ne? Dedi büyük tavuk.
- Ha o mu? O kartal yavrum kuşların padişahı...
- Ne de güzel uçuyor!
- Evet yavrum! Ama sen sakın ona özenme.Asla onun gibi olamazsın!sen tavuksun.Senden önce baban,deden,amcan hepsi ona özendi;ama hiç biri
Onun gibi uçamadı sen bir tavuksun ve tavuk gibi yaşamalısın

O günden sonra büyük tavuk,ömrü boyunca arka bahçede kartalın ihtişamlı geçişini izleyip iç çekti...Ve her seferinde “keşke bende kartal olup uçabilseydim!” dedi. Yine bir gün siyah
Kanatlı büyük tavuk ihtişamlı kartalı izlerken ölüp gitti...Onu bir tavuk gibi defnettiler ki
Hakikatte ölen bir kartaldı.

ERDAL DEMİRKIRAN’ın “ben dünyanın en akıllı insanıyım” kitabından alınmıştır.