ANKARA' GİDİYORUM.

HEP BİR PARÇAMI O ŞEHİRDE BIRAKTIM.ÇÜNKÜ ORADA ÇOCUKLUĞUMUN VE GENÇLİĞİMİN BİR YIĞIN ANISI SAKLIYDI.TÜM SIRLARIMI BİLEN BİR CANLIYDI BENİM İÇİN ANKARA.TABİİ EN ÖNEMLİSİ AİLEM ORADAYDI.YAKLAŞIK BEŞ YAŞIMDAN BERİ BENİ EN ÇOK ETKİLİYEN CÜMLELER YÜKSEK YÜKSEK TEPELERE EV KURMASINLAR TÜRKÜSÜNÜN SÖZLERİYDİ.ÖLÜRDÜMDE AŞRI AŞRI MEMLEKETE GİTMEZDİM.AMA BÜYÜK KONUŞMUŞUM .BELKİ KADER,
BELKİ TERCİHİM AİLEMEDEN VE ANKARDAN UZAKTA YAŞIYORUM YILLARDIR.İÇİMDE HİÇ AZALMAYAN AKSİNE HEP BÜYÜYEN BİR ÖZLEMLE.
İKİ GÜNÜ ANKARA’DA GEÇİRECEĞİM.SEBEBİ ZİYARETİM SON GÜNLERİNİ YAŞADIĞINI (ALLAH BİLİR TABİİ) DÜŞÜNDÜĞÜM ABLAMI DÜNYA GÖZÜ İLE SON BİR KEZ GÖRMEK OLSADA, YÜREĞİMDE BÜYÜK TARİFİ İMKANSIZ BİR SIZI İÇİNDEYKEN BİLE. İKİ GÜNLÜĞÜNE DAHİ OLSA ANKARA
DA OLMAK ANNEMİN KOKUSUNU DUYMAK ONUN YEMEKLERİNİ YEMEK BİR YANIMI MUTLU EDECEK.HAYAT İŞTE TÜM DUYGULARI AYNI ANDA YAŞAYABİLİYOR İNSAN.
19.05.2007 SERAP