25 May 2007

YAŞADIĞINI HİSSET

En yakınında duran sevdiklerin bile isteklerini ihtiyaçlarını fark etmeden bir karmaşanın içinde geçiriyorsun hayatını. Gittikçe katılaşarak yorularak ve yorulduğunu bile fark etmeyerek. Yaşam kavgası ne için ayakta kalabilmek adına.Farkına varmadan baharın geçip yazın geldiğini, gün içinde yağmur serpiştirdiğini sevdiklerinden birinin bir köşede acı çektiğini veya mutlu olduğunu.
Beynini kilitleyip koşturuyorsun.Zaman zaman sırt ve baş ağrılarının yorgunluk kaynaklı olduğunu bilebile dinlenmek için vaktin bile yok.
Yüreğinde yıllar öncesinden kalmış bir aşk kırpıntısı düşlerinde hala ona dair umutlar.
Değerlendirmelere kafanı takıyorsun sanki zayıf not alacak bir öğrenci gibisin.Kimine göre çok zeki,kimine göre kuş beyinlisin.Kimine göre güzel, kimine göre çok çirkinsin.Kimine göre iyi bir anne, kimine göre değilsin. Ne fark ediyor tüm bu değerlendirmeleri düşünüp üzülmek ne katıyor hayatına hadi olduğun istediğin gibi yaşa .Acıktığını hisset birileri acıktın mı diye sorunca anlama.
SERAP MAYIS 2007

2 yorum:

munevver dedi ki...

Serap, önceki yorumumu buraya da yazayım.Neden gitmedi bilmiyorum.Halbuki."Yorumunuz kaydedildi,onay bekliyor" diyordu. Neyse..

"Serpilcik ve Eminecik, bu hastalığı çok doğal karşılayıp, mücadelelerini verdiler. Onca ağrıya rağmen, hiç şikayet etmeden üstelik. Bunu, etrafındaki insanları üzmemek adına yaptılar belki de. Çok iyi insan oldular,herkese yardım ettiler. Kaderleri de benzedi birbirine. Serpilcik,inşallah dayanacak, 14 Temmuzu görecek.Mutlu olacak. Dayanma gücü diliyorum Allahtan her ikisine de."

Buna benzer şeylerdi yazdıklarım.

Bizim de bundan çıkaracağımız ders, anı yaşamak olmalı değil mi? Biraz sonra ne olacağını bilmiyoruz çünki....
Öpüyorum.
Sevgiyle, Nane Limon.

mavi gül dedi ki...

ablacım sağol sana uzun bır ıletı gonderıyorum posta adresıne
sevgıler
serap